संयुक्त अरब इमिरेट्स

संयुक्त अरब इमिरेट्स पश्चिमी एसियाको अरबी प्रायद्विपको दक्षिणपूर्वमा अवस्थित राष्ट्र हो। यो अरब प्रायद्वीपको पूर्वी छेउमा अवस्थित छ र ओमान र साउदी अरेबियासँग सीमानाहरू साझा गर्दछ, जबकि कतार र इरानसँग फारसको खाडीमा समुद्री सीमाहरू छन्। अबु धाबी राष्ट्रको राजधानी हो भने दुबई सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या भएको शहर र एक अन्तर्राष्ट्रिय केन्द्र हो।

الامارات العربية المتحدة Dawlat al-Imārāt al-‘Arabīyah al-Muttaḥidah
संयुक्त अरव इमिरेट्स
संयुक्त अरब इमिरेट्सको झण्डा
झण्डा
संयुक्त अरब इमिरेट्सको निशाना छाप
निशाना छाप
आदर्श वाक्य: دولة الإمارات العربية المتحدة
Dawlat Al-Imārāt al-‘Arabīya al-Muttaḥida  (अरवी)
""अल्लाह, देश, अध्यक्ष""
राष्ट्रिय गान: ईशे बिलादे
संयुक्त अरब इमिरेट्स
राजधानीआबू धाबी
सबैभन्दा ठूलो सहरदुबई
आधिकारिक भाषाहरूअरबी
मान्यता प्राप्त आञ्चलिक भाषाहरूअङ्ग्रेजी, उर्दू, हिन्दी, र पर्शियन
जातिगत समूहहरू
34% अरव
(19% इमिराती र 15% अन्य अरवको),
8% इरानियन,
50% दक्षिण एसियाको,
8% अन्य (सम्मिलित दक्षिणीपूर्वी एसियाको)
रैथाने(हरू)इमिराती
सरकारसङ्घीय संवैधानिक राजशाही
मोहम्मद बिन जायद अल नाहयान
मोहम्मद बिन रसिद अल मकतुम
मोहम्मद बिन जाएद अल नाहयान
हामदान बिन मोहमे बिन राशिद अल मकतूम
व्यवस्थापिकासङ्घीय राष्ट्रिय परिषद
स्वतन्त्रता
२ डिसेम्बर, १९७१
• पानी (%)
नगण्य
जनसङ्ख्या
• २०२३ अनुमानित
४,७९८,४९१ (१२०औँ)
• २००० जनगणना
२,९३८,०००
कुल ग्राहस्थ उत्पादन (क्रय शक्ति समता)२००८ लगत
• जम्मा
$१८४.९८४ बिलियन (-)
• प्रति व्यक्ति
$३८,८३० (१४ औँ)
मानव विकास सूचकाङ्क (2019)वृद्धि 0.890[१]
धेरै उच्च · ३१औ
मुद्रायूएई दिरहम (AED)
समय क्षेत्रअन्तर्राष्ट्रिय प्रमाणिक समय+४ (GMT +४)
• ग्रीष्मकालीन (दिवाप्रकाश समय बचत)
अन्तर्राष्ट्रिय प्रमाणिक समय+४ (आकलन छैन)
मिति ढाँचाd/mm/yyyy (CE)
सडक प्रयोगदेब्रे
टेलिफोन कोड+९७१
आइएसओ ३१६६ सङ्केतएइ
इन्टरनेट डोमेनडटएइ

युनाइटेड अरब इमिरेट्स सात इमिरेट्स, अबु धाबी (राजधानी), अजमान, दुबई, फुजैराह, रस अल खैमाह, शारजाह र उम्म अल क्वाइन मिलेर बनेको एक वैकल्पिक राजतन्त्र हो।[३] प्रत्येक इमिरेट्स एक अमीर द्वारा शासित हुन्छ र अमिरहरू मिलेर सङ्घीय सर्वोच्च परिषद गठन गर्दछ। सङ्घीय सर्वोच्च परिषद्का सदस्यहरूले आफ्ना सदस्यहरूमध्येबाट अध्यक्ष र उपाध्यक्ष चयन गर्छन्। व्यवहार मा, अबु धाबी को अमिर राष्ट्रपति को रूप मा कार्य गर्दछ जबकि दुबई को शासक उपराष्ट्रपति र प्रधानमन्त्री पनि हो। [४] २०१३ मा, देशको जनसङ्ख्या ९२ लाख थियो, जसमध्ये १४ लाख अमिराती नागरिक र ७८ लाख प्रवासी थिए।[५][६][७] २०२० अनुसार, संयुक्त अरब इमिरेट्स को लगभग ९९ लाख को अनुमानित जनसङ्ख्या छ। .[८]

अहिले युएई रहेको क्षेत्रमा १ लाख २५हजार वर्ष देखि बसोबास रहेको थियो। यो मेसोपोटामिया, पर्सिया, र भारत सहितका कयौं सभ्यताहरूको व्यापारिक नाका थियो।[९]

स्लाम आधिकारिक धर्म र अरबी आधिकारिक भाषा हो। युएईको तेल भण्डार विश्व को छैटौं तथा प्राकृतिक ग्यासको भाण्डार सातौं ठूलो हो। [१०][११] अबु धाबीका शासक तथा देशका प्रथम राष्ट्रपति जायद बिन सुल्तानले तेलको आम्दानीलाई स्वास्थ्य, शिक्षा, र पूर्वाधारमा लगानी गरेर अमिरातको विकासको सुरुवात गरे। [१२] खाडी सहयोग परिषदको सदस्यहरू मध्ये युएईको अर्थतन्त्र सबैभन्दा विविध छ। [१३] २१ औं शताब्दीमा, यो देश तेल र ग्यासमा कम निर्भर बनेको छ र आर्थिक रूपमा पर्यटन र व्यापारमा केन्द्रित हुँदै छ। सरकारले कुनै आयकर लिदैन, यद्यपि त्यहाँ व्यापार कर र २०१८ मा ५% मूल्य अभिबृद्धी कर सुरुवात गरिएको छ।[१४]

युएईलाई मध्यम शक्ति मानिन्छ। यो संयुक्त राष्ट्र, अरब लिग, अर्गनाइजेसन अफ ईस्लामिक को-अपरेसन , ओपेक, असंलग्न आन्दोलन , र खाडी सहयोग परिषद (GCC) को सदस्य हो।

इतिहाससम्पादन

प्राचीन कालसम्पादन

इस्लामसम्पादन

पोर्चुगिज कालसम्पादन

ब्रिटिस काल र तेलको खोजसम्पादन

१९ औं शताब्दी र २० औं शताब्दीको सुरुवातमा, मोती उद्योग मौलायो। यसले फारसको खाडी आसपासको मानिसलाई आम्दानी र रोजगार दियो। १९१४-१९१८ सम्म चलेको पहिलो विश्व युद्धबाट यस उद्योग नराम्रोसँग प्रभावित भयो नै १९२० दशको को उत्तरार्ध र १९३० दशकको सुरुवातको महामन्दीले यस उद्योगलाई पुरै सफाया गर्यो। यस उद्योगमा जे-जति बाँकी थिए, त्यसलाइ पनि दोस्रो विश्वयुद्ध पछिको परिस्थितिले धारासायी बनायो। भर्खरै स्वतन्त्र भएको भारत सरकारले अरबबाट आयात हुने मोतीमा भारी कर लगायो। मोती उद्योग धारासायी हुँदा यहाँका राज्य (Trucial States)हरूमा भयंकर आर्थिक सङ्कट लाग्यो।[१५]

१९२२ मा, ब्रिटिस सरकारले अरबका राज्य (Trucial State) का शासकहरूसँग ब्रिटिस सरकारको सहमति बिना विदेशी कम्पनीसँग कुनै सम्झौता नगर्ने सुनिश्चितता गरेको थियो। पर्सिया मा (१९०८) र मेसोपोटामिया मा(१९२७ मा) तेलको खोज भएपछि, तेल जस्ता प्राकृतिक स्रोतको खोज हुने सम्भावनालाई ध्यानमा राख्दै, ब्रिटिस नेतृत्वको इराक पेट्रोलियम कम्पनी (IPC)ले यस क्षेत्रमा आफ्नो रुचि देखायो। एङ्लो-पर्सियन अयल कम्पनी (APOC, जुन पछि ब्रिटिस पेट्रोलियम, BP बन्यो)सँग IPC को २३.७५% सेयर थियो। १९३५ बाट, स्थानीय शासकले तेलको खोज गर्न छुट दिए। [१६] APOCलाई एकलौटी ढङ्गले अगाडि बढ्न रोक लगाइएको थियो किनकी यो IPC को तर्फबाट सञ्चालित हुनपर्थ्यो। मोती उद्योग धारासायी भएपछि गरिबी प्रभावित यस अरबी राज्य र PCL बीच कयौं सम्झौता भए। पहिलो बोर ड्रिल अबु धाबीमा १९५० मा रास साद्र मा गरियो। १३,००० फिट-deep (४,००० मिटर) यो १ वर्षमा ड्रिल भयो र त्यस समयको १ मिलियन पाउन्ड खर्च भयो तर तेल भेटिएन।

सुधारसम्पादन

 
Dubai in 1950; the area in this photo shows Bur Dubai in the foreground (centered on Al-Fahidi Fort); Deira in middle-right on the other side of the creek; and Al Shindagha (left) and Al Ras (right) in the background across the creek again from Deira

The British set up a development office that helped in some small developments in the emirates. The seven sheikhs of the emirates then decided to form a council to coordinate matters between them and took over the development office. In 1952, they formed the Trucial States Council,[१७] and appointed Adi Bitar, Dubai's Sheikh Rashid's legal advisor, as Secretary General and Legal Advisor to the council. The council was terminated once the United Arab Emirates was formed.[१८] The tribal nature of society and the lack of definition of borders between emirates frequently led to disputes, settled either through mediation or, more rarely, force. The Trucial Oman Scouts was a small military force used by the British to keep the peace.


PDTCले विवादित क्षेत्र भन्दा बाहेकको स्थानमा तटमा खोजी जारी राख्यो र अन्य पाँच बोर होल ड्रिल गर्यो। तर ती पनि तेल भेटिएन। यद्यपि २७ अक्टोबर १९६० मा, कम्पनीले तरिफ नजिकै को तटमा तेल पत्ता लगायो।[१९] १९६२ मा, PDTC अबु धाबी पेट्रोलियम कम्पनी बन्यो। तेलको आम्दानी बढ्दै गएपछि अबु धाबीका शासक जायद बिन सुल्तान अल नाहयानले ठूलो स्कुल, हाउजिङ, अस्पताल र सडक निर्माण कार्यक्रम सुरु गरे। जब दुबईको तेल निर्यात १९६९ मा सुरु भयो, शेख रसिद बिन सैइद अल मख्तुम सीमित भन्डार विविध क्षेत्रमा लगानी गर्न सक्षम भयो जसले आधुनिक दुबईलाई वैश्विक सहर बनायो। [२०]

स्वतन्त्रतासम्पादन

 
२ डिसेम्बर १९७१ मा अमारातका शासकहरू द्वारा युनियन हाउस, दुबईमा संयुक्त अरब इमिरेट्सको झाण्डोत्तलन
 
जायद बिन सुल्तान अल नाहयान संयुक्त अरब इमिरेट्सको पहिलो राष्ट्रपति थिए र उनलाई राष्ट्रपिता मानिन्छ।

१९६६सम्म, यो स्पष्ट भयो कि बेलायती सरकारले अहिलेको संयुक्त अरब इमिरेट्सको क्षेत्रमा प्रशासन सञ्चालन र संरक्षण गर्न सक्ने छैन। बेलायती सांसदहरूले शेखशाहीको रक्षा गर्न ब्रिटिस शाही नौसेनाको तयारीबारे बहस गरे। रक्षा राज्य सचिव डेनिस हेलीले बेलायती सशस्त्र बलहरू गम्भीर रूपमा बढाइएको र केही सन्दर्भमा शेखशाहीको रक्षा गर्न खतरनाक रूपमा कम सुसज्जित भएको रिपोर्ट गरे। २४ जनवरी १९६८ मा, बेलायती प्रधानमन्त्री ह्यारोल्ड विल्सनले सरकारको "ब्रिटिश संरक्षणमा बहराइन र कतारसँग मिलेर सात ट्रुसियल शेखडोमहरूसँगको सन्धि सम्बन्ध अन्त्य गर्ने" निर्णयको घोषणा गरे, मार्च १९७१ मा प्रधानमन्त्री एडवर्ड हेथले पुन: पुष्टि गरे। घोषणाको केही दिन पछि, अबु धाबीका शासक शेख जायद बिन सुल्तान अल नाह्यानले जोखिमको डरले बेलायती सशस्त्र सेनाहरूलाई इमिरेट्समा राख्ने सम्पूर्ण खर्च व्यहोर्ने प्रस्ताव गरेर सुरक्षा सन्धिहरूको सम्मान गर्न बेलायतीहरूलाई मनाउने प्रयास गरे। ब्रिटिशलेबर सरकारले प्रस्ताव अस्वीकार गर्यो।[२१]लेबर सांसद गोरोन्वी रोबर्ट्सले शेख जायदलाई बेलायती फिर्ताको खबरको बारेमा जानकारी दिएपछि, फारसको खाडीका नौ शेखशाहीहरूले अरब इमिरेट्सको एक सङ्घ गठन गर्ने प्रयास गरे, तर १९७१ को मध्यमा उनीहरूले बेलायती सन्धिको म्याद त्यो वर्षको डिसेम्बरमा अन्त्य हुने अवस्थाको बाबजुद पनि युनियनका सर्तहरूमा सहमत हुन सकेनन्। [२२]

पहिले प्रस्तावित अरब इमिरेट्स सङ्घको हिस्सा बन्न इच्छा गरेको बहराइन १९७१ अगस्ट र कतार १९७१ सेप्टेम्बरमा स्वतन्त्र भयो। जब ब्रिटिश-शेखशाही सन्धि १ डिसेम्बर १९७१ मा समाप्त भयो, दुबै इमिरेट्स पूर्ण रूपमा स्वतन्त्र भए।[२३] २ डिसेम्बर १९७१ मा, दुबई गेस्टहाउस (अहिले युनियन हाउस भनेर चिनिन्छ) मा छ वटा इमिरेट्स (अबु धाबी, अजमान, दुबई, फुजैराह, शारजाह र उम्म अल क्वाइन) संयुक्त अरब इमिरेट्स भनिने युनियन बनाउन सहमत भए। रस अल-खैमाह १० जनवरी १९७२ मा, पछि सम्मिलित भयो।[२४][२५] फेब्रुअरी 1972 मा, सङ्घीय राष्ट्रिय परिषद (FNC) सिर्जना गरिएको थियो; यो सात शासकहरूले नियुक्त गरेको ४० सदस्यीय सल्लाहकार निकाय थियो। यूएई ६ डिसेम्बर १९७१ मा अरब लिग र ९ डिसेम्बर मा संयुक्त राष्ट्र मा प्रवेश गर्यो।[२६] मे १९८१ मा युएई खाडी सहयोग परिषद् (GCC)को संस्थापक सदस्य बनेको थियो, अबु धाबीले पहिलो GCC शिखर सम्मेलनको आयोजना गरेको थियो।

अबु धाबीका १९ वर्षीय एक अमिराती, अब्दुल्लाह मोहम्मद अल माइनाह,ले १९७१ मा युएईको झन्डा डिजाइन गरे। झन्डाको चार रङ रातो, हरियो, सेतो र कालो छ जसले अरब राष्ट्रको एकताको प्रतिनिधित्व गर्छ। यसलाई २ डिसे!१९७१ मा अङ्गिकार गरियो। अल माइनाहले चिलीको को लागिइ युएईको राजदुत भएर काम गरे र हाल उनी चेक गणतन्त्रको लागि राजदुत छन्।[२७]

स्वतन्त्रता पछिको समयसम्पादन

भूगोलसम्पादन

2 Geography 2.1 Biodiversity 2.2 Climate

सरकार र राजनीतिसम्पादन

सरकारसम्पादन

संयुक्त अरब इमिरेट्स सात वटा वंशीय शेखशाहीबाट बनेको सङ्घीय संबैधानिक राजतन्त्र हो। यसमा अबु धाबी, अजमान, दुबई , फुजैराह, सारजहा, रास अल खैमाह, उम अल- कुवान का सत्तासीन शेखहरूबाट बन्ने सङ्घीय सर्वोच्च परिषदले शासन गर्छ। राष्ट्रिय सरकारलाई नदिइएको दायित्व अमिरातसँग हुन्छ।.[२८] प्रत्येक अमिरातको निश्चित आम्दानीको हिस्साबाट युएईको केन्द्रीय बजेट बिनियोजन हुन्छ। [२९] संयुक्त अरब इमिरेट्सले प्रत्येक अमिरातको शासकलाई उल्लेख गर्न आमिर को सट्टा सेख उपाधिको प्रयोग गर्छ। अरबी जातीय समाजको संस्कृतिमा शेखशाही शैलीको नेतृत्वको कारण यो उपाधीको प्रयोग भएको हो। शेख शब्दले नेता, जेष्ठ , वा जातीय मुखियालाई जनाउँछ जसले आफ्न अनुयायीहरूसँग निर्णय लिने काममा भाग लिन्छ।

सङ्घीय सर्वोच्च परिषदले राष्ट्रपति र उप-राष्ट्रपतिको निर्वाचित हुन्छ। सामान्यतया, अबु धाबीको शेख राष्ट्रपति र दुबईका शेख प्रधानमन्त्री हुन्छन्। प्रधानमन्त्री उप-राष्ट्रपतिको रूपमा काम गर्छ। शेख जायद बिन सुल्तान अल नाहयान युएईका संस्थापक हुन् र उनलाई सात अमिरातलाई एक देशमा एकीकरण गर्ने श्रेय दिइन्छ। उनी देशको निर्माण भए देखी २००४ नोबेम्बर २ मा उनको मृत्यु सम्म युएईका प्रथम राष्ट्रपति थिए। अर्को दिन सङ्घीय सर्वोच्च परि[षदले उनका छोरा [शेख खलिफा बिन जायद अल नाहयान लाई उनको पदमा निर्वाचित गर्यो।[३०]

सङ्घिय सरकारको प्रमुख तीन अंग छन्:

  • बिधानपालिका: एक सदनात्मक सङ्घीय सर्वोच्च परिषद र सल्लाहकार सङ्घीय राष्ट्रिय परिषद (FNC).
  • कार्यपालिका: राष्ट्रपति (सेनाका कमान्डर इन्चिफ), प्रधानमन्त्री र मन्त्रीपरिषद
  • न्यायपालिका : सर्वोच्च अदालत र तल्ला अदालत

UAE e-Government युएई सङ्घीय सरकारको विद्युतीय स्वरूपको विस्तार हो।.[३१] युएईको मन्त्रिपरिषद (अरबी: مجلس الوزراء) सरकारको मुख्य कार्यकारी अंग हो जसको अध्यक्षता प्रधानमन्त्रीले गर्छन्। सङ्घीय सर्वोच्च परिषदले प्रधानमन्त्रीको नियुक्ति गर्छ र प्रधानमन्त्रीले मन्त्रीको नियुक्ति गर्छ। मन्त्रीपरिषदमा २२ सदस्य रहन्छ र संविधान र सङ्घीय कानुन अनुसार सङ्घको आन्तरिक तथा विदेश मामिला सञ्चालन गर्छ। .[३२] २०१९ डिसेम्बरमा,[३३] आफ्नो तल्लो सदनमा ५०% महिला सहित युएई राष्ट्रिय व्यवस्थापिकामा लैंगिक समानता हासिल गर्ने एक मात्र अरब मुलुक, र विश्वको पाँच मध्ये एक देश बन्यो। [३४][३५]

युएई सहिष्णुता मन्त्रालय (Ministry of Tolerance),[३६] aखुसियाली मन्त्रालय (Ministry of Happiness), [३७] र कृत्रिम बौद्धिकता मन्त्रालय ( Ministry of Artificial Intelligence)[३८] भएको विश्वको एक मात्र देश हो। .[३९][४०] युएईमा राष्ट्रिय युवा परिषद पनि छ, जसबाट क्याबिनेटमा युवा मन्त्रालयको प्रतिनिधित्व गर्छ।[४१][४२]


सङ्घीय राष्ट्रिय परिषद युएईको व्यवस्थापिका हो। प्रत्येक ४ वर्षमा देशव्यापी निर्वाचन हुन्छ।  सङ्घीय राष्ट्रिय परिषदमा सबै अमिरातबाट गरी ४० सदस्य हुन्छन्। प्रत्येक अमिरातलाई निश्चित हिस्सा तोकिएको हुन्छ। यी मध्ये आधा सदस्य सम्बन्धित अमिरातको शासकबाट नियुक्त हुन्छन्, र अर्को आधा निर्वाचित हुन्छन्। कानुन अनुसार, परिषद सदस्य महिला र पुरुष बराबर हुन्छन्। परिषदलाई मुख्यत सल्लाहकारको भूमिकामा सीमित गरिएको छ। [४३][४४][४५]

विदेश सम्बन्धसम्पादन

 
Emirati Minister of Foreign Affairs Abdullah bin Zayed Al Nahyan (furthest right) at the signing of the Abraham Accords.

अधिकांश देश तथा संयुक्त राष्ट्र सदस्यहरूसँग युएईको फराकिलो कुटनैतिक तथा व्यापारिक सम्बन्ध रहेको छ। यसले ओपेकमा महत्वपूर्ण भूमिका खेल्छ र खाडी सहयोग परिषदको एक संस्थापक सदस्य हो। युएई संयुक्त राष्ट्र र यस्का कयौं विशेषज्ञ एजेन्सीहरू( (ICAO, ILO, UPU, WHO, WIPO),को एक सदस्य हो। साथै विश्व बैङ्क, अन्तर्राष्ट्रिय मुद्रा कोष, अरब लिग, अर्गनाइजेसन अफ ईस्लामिक को-अपरेसन , र असंलग्न आन्दोलनको सदस्य पनि हो। यो Organisation Internationale de la Francophonie मा पर्यवेक्षक पनि हो। धेरै देशहरूको कुटनैतिक नियोग राजधानी अबु धाबीमा छ र धेरै कन्सुलेट युएईको सबैभन्दा ठूलो सहर दुबईमा छ।

युएईको विदेश सम्बन्ध अरब जगतको पहिचान र सम्बन्धबाट अभिप्रेरित छ। [४६] संयुक्त अरब इमिरेट्सको बहराइन,[४७] चीन[४८] मिश्र (Egypt),[४९] फ्रान्स,[५०] भारत,[५१] जोर्डन,[५२] पाकिस्तान,[५३] रसिया,[५४] साउदी अरब[५५]संयुक्त राज्य अमेरिका[५६]सँग बलियो सम्बन्ध छ।

१९७१ मा युएईबाट ब्रिटेन निस्किएर र एक राज्यको रूपमा युएईको निर्माण पछि, युएई र इरान बीच पर्सियन खाडीमा रहेको तीन टापु अबु मुसस, ग्रेटर तुन्ब, रलेसर तुन्ब, को विषयमा विवाद भयो। युएईले यो विषयलाई अन्तर्राष्ट्रिय अदालतमा ल्याउने प्रयास गर्यो, तर इरानले यो धारणालाई खारेज गर्यो।[५७] १९७१ मा निर्माण हुँदा पकिस्तान युएईलाई औपचारिक मान्यता दिने पहिलो देश थियो।[५८] युएई सहित कयौं मध्य पूर्वी र अफ्रिकी देशहरूले २०१७ जुनमा कतारलाई आतंकवाद प्रायोजनको आरोपमा कतारसँग कुटनैतिक सम्बन्ध तोडेका थिए, परिणामस्वरूप कतार कुटनैतिक सङ्कट सुरु भयो। सम्बन्ध २०२१ जनवरीमा पुनर्स्थापित भयो। [५९] युएईले २०२० अगस्टमा इजरायललाई मान्यता दियो। दुई देश बीच ऐतिहासिक इजरायल-संयुक्त अरब इमिरेट्स शान्ति सम्झौता भयो र सम्बन्ध सामान्यीकरण तर्फ बढ्यो।[६०][६१][६२]

सैन्यसम्पादन

प्रशासनिक बिभाजनसम्पादन

Flag एमिरेट राजधानी जनसङ्ख्या क्षेत्रफल
२०१८ % (km2) (mi2) %
  अबु धाबी अबु धाबी 2,784,490 29.0% 67,340 26,000 86.7%
  Ajman Ajman 372,922 3.9% 259 100 0.3%
  दुबई दुबई 4,177,059 42.8% 3,885 1,500 5.0%
  Fujairah Fujairah 152,000 1.6% 1,165 450 1.5%
  Ras al-Khaimah Ras al-Khaimah 416,600 4.3% 2,486 950 3.2%
  Sharjah Sharjah 2,374,132 24.7% 2,590 1,000 3.3%
  Umm al-Quwain Umm al-Quwain 72,000 0.8% 777 300 1%
  UAE Abu Dhabi 9,599,353 100% 77,700 30,000 100%

कानुनसम्पादन

मृत्युदण्डसम्पादन

सरिया अदालत तथा परिवार कानुनसम्पादन

ईश्वरनिन्दासम्पादन

बलात्कारसम्पादन

मानवाधिकारसम्पादन

आप्रवासी कामदारसम्पादन

विविधसम्पादन

युएईमा सार्वजनिक स्थानमा नाच्नु गैरकानुनी हो। [६३][६४][६५]

अर्थतन्त्रसम्पादन

युएई मात्र ५० वर्षमा आदिवासी जातीय अवस्था बाट मात्र ५० वर्षमा विश्वको एक सर्वाधिक सम्पन्न राष्ट्रको रूपमा स्थापित भएको छ। केही छोटो अवधीको मन्दी, (२००८-०९ को वैश्विक वित्तीय तथा आर्थिक सङ्कट) बाहेक यो देशको इतिहासको सुरुवात देखि नै  आर्थिक वृद्धि प्रभावशाली र स्थीर रहेको छ। २००० देखि २०१८ को बीचमा, औसत कुल गृहस्थ उत्पादन (जिडिपी) बृद्धिदर ४% को नजिक थियो।[६६] २०१८ अनुसार ४१४.२ अर्ब अमेरिकी डलर नोमिनल जिडिपी र ३९२.८ अर्ब डलर वास्तविक जिडिपी[६६] सहित यो जिसिसीमा दोस्रो ठूलो अर्थतन्त्र (साउदी अरब पछि) हो। [६७] १९७१ मा स्वतन्त्रता यता, युएईको अर्थतन्त्र झन्डै २३१ गुणाले वृद्धि भै २०१३ मा १.४५ ट्रिलियन दिराम पुगेको छ। गैर-तेल व्यापार १.२ ट्रिलियन दिराम, १९८१ बाट २०१२ को बीचमा २८ गुणाले, वृद्धि भएको छ। [६७] अहिले, प्रति व्यक्ति जिडिपी औसात ८०% भन्दा माथि रहेको युएई संसारको धनी राष्ट्रमध्येउ एक हो। [६६]

युएईमा लोभलाग्दो आर्थिक उन्नति भएसँगै, १९७५ मा ५५०,०००रहेको जनसङ्ख्या बढेर २०१८ मा १ करोड पुग्यो। यो वृद्धि खासगरी विदेशी कामदारको आगमनले भएको थियो जसले राष्ट्रिय जनसङ्ख्यालाई अल्पमतमा पारेको छ। युएईThe UAE features a unique labour market system, in which residence in the UAE is conditional on stringent visa rules. This system is a major advantage in terms of macroeconomic stability, as labour supply adjusts quickly to demand throughout economic business cycles. This allows the Government to keep unemployment in the country on a very low level of less than 3%, and it also gives the Government more leeway in terms of macroeconomic policies – where other governments often need to make trade-offs between fighting unemployment and fighting inflation.[६६]

व्यापारसम्पादन

मूल्य अभिबृद्धि करसम्पादन

२०१८ जनवरी १ बाट युएई सरकारले ५% मूल्य अभिबृद्धि कर (value added tax -भ्याट ) लागू गरेको छ। [६८]

तेल र ग्याससम्पादन

पर्यटनसम्पादन

पर्यटन पुरै युएई अर्थतन्त्रको बढ्दो क्षेत्र हो। दुबई मध्य पूर्वको मुख्य पर्यटकीय गन्तव्य हो। [६९] मास्टरकार्ड वैश्विक गन्तव्य सहरको वार्षिक सूची अनुसार, दुबई विश्वको पाँचौ लोकप्रिय पर्यटकीय गन्तव्य हो। [७०] युएईको पर्यटन अर्थतन्त्रको ६६% हिस्सा दुबई, १६% अबु धाबी र १०% शारजहाले ओगटेको छ। दुबईले २०१३ मा १ करोड पर्यटक भित्राएको थियो।

त्यस क्षेत्रमा युएईसँग सबैभन्दा उन्नत तथा विकसित पूर्वाधार छ।[७१] १९८० को दशक यता, युएईले पूर्वाधारमा अर्बौं डलर खर्च गरेको छ। यी बिकासहरू खासगरी अबु धाबी र दुबई जस्ता ठूला इमरातहरू मा छन्। उत्तरी इमरातहरू पनि बिकासकर्तालाई आवासीय र व्यवसायिक सम्पत्तिमा छुट दिएर तीव्र लय समाइरहेका छन्।[७२][७३]

२०१९ मा भित्रिने पर्यटनको खर्च बाहिरिनेको ११८.६ प्रतिशत हिस्सा थियो।[७३] २०२० जनवरी ६ देखि, संयुक्त अरब इमिरेट्सको पर्यटक भिसा मान्य हुन्छ।[७४] २०२८ सम्ममा पर्यटन उद्योगको युएईको जिडिपीमा २८०.६ अर्ब दिराम योगदान रहने अनुमान गरिएको छ। [७३]

यातायातसम्पादन

हवाईसम्पादन

इमिरेट्स, दुबईमा रहेको विश्वको एक सबैभन्दा ठूलो वायुसेवा कम्पनी हो।
इतिहाद वायुसेवा, संयुक्त अरब इमिरेट्सको दोश्रो ठूलो एयरलायन्स हो। यसको मुख्य कार्यालय अबु धाबीको खलिफा शहरमा आबु धाबी अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको नजिक रहेको छ।

दुबई अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल २०१४ मा लण्डनको हिथ्रो विमानस्थललाई उछिनेर विश्वको सबैभन्दा व्यस्त बिमानस्थल बन्यो। [७५]

राजमार्गसम्पादन

सवारी अनुमतिसम्पादन

व्यक्तिगत ग्राहकहरू, नागरिकहरू र निवासीहरू, जो कानूनी उमेर भन्दा माथि छन् र चिकित्सा रूपमा फिट छन्, ड्राइभिङ सिकाउने अनुमति प्राप्त गर्न र नयाँ ड्राइभिङ इजाजतपत्रको लागि आवेदन दिन योग्य छन्। ड्राइभिङ इजाजतपत्र प्राप्त गर्नको लागि न्यूनतम उमेर आवश्यकता सवारी साधनमा निर्भर गर्दछ। निम्नानुसार न्यूनतम उमेर आवश्यकता छ:[७६]

  • मोटरसाइकल र सवारी साधनहरूको लागि १७ वर्ष
  • कार र हल्का गाडीहरूको लागि १८ वर्ष
  • भारी सवारी र ट्रयाक्टरहरूको लागि २० वर्ष
  • बसहरूको लागि २१ वर्ष।

रेलसम्पादन

समुद्रसम्पादन

दुरसञ्चारसम्पादन

युएईमा दुई दुरसञ्चार सेवा प्रदायक, एतिसलात र इमिरेट्स इन्टिग्रेटेड टेलिकम्युनिकेसन कम्पनी ( "डु"), सञ्चालनमा छन्। २००७ फेब्रुअरीमा डु आउनु भन्दा अगाडिसम्म एतिसलातको एकाधिकार चलेको थियो।[७७] २००७ मा ९.०४ लाख रहेको ईन्टरनेट प्रयोगकर्ता संङ्ख्या २०१२ मा २६.६ लाख पुगेको अनुमान गरिएको थियो। [७८] नियामक निकाय, टेलिकम्युनिकेसन रेगुलेटरी अथोरिटी,ले धार्मिक, राजनैतिक तथा यौन सामग्री फिल्टर गर्ने आदेश दिएको छ। [७९]

हुवावेको साझेदारीमा २०१९ मा देश भर 5G wireless सेवा स्थापित गरिएको थियो।[८०]

ठूला सहरसम्पादन

 
संयुक्त अरब इमिरेट्सका नगर वा सहरहरू
2021 Calculation
Rank Emirate Pop.
 
दुबई
 
अबु धाबी
दुबई दुबई 3,386,941  
Sharjah
 
अल ऐन
अबु धाबी अबु धाबी 1,807,000
Sharjah Sharjah 1,274,749
अल ऐन अबु धाबी 846,747
Ajman अजमान 490,035
Ras Al Khaimah Ras al Khaimah 115,949
Fujairah Fujairah 97,226
Umm Al Quwain Umm Al Quwain 61,700
Dibba Al-Fujairah Fujairah 41,017
१० Khor Fakkan Sharjah 39,151

सन्दर्भ सामग्रीहरूसम्पादन

  1. "Human Development Report 2020" (अङ्ग्रेजीमा), United Nations Development Programme, १५ डिसेम्बर २०२०, अन्तिम पहुँच १५ डिसेम्बर २०२० 
  2. http://www.du.ae
  3. "The Federal Boundaries of the United Arab Emirates" 
  4. "United Arab Emirates's Constitution of 1971 with Amendments through 2004", ConstituteProject.org, अन्तिम पहुँच २९ अक्टोबर २०१७ 
  5. Habboush, Mahmoud. (10 October 2013) Call to naturalise some expats stirs anxiety in the UAE. Uk.reuters.com. Retrieved 10 October 2015
  6. "Labor Migration in the United Arab Emirates: Challenges and Responses", migrationpolicy.org, १८ सेप्टेम्बर २०१३, अन्तिम पहुँच १२ फेब्रुअरी २०१६ 
  7. "United Arab Emirates country profile", BBC News, २८ सेप्टेम्बर २०१६, अन्तिम पहुँच २३ अक्टोबर २०१६ 
  8. "United Arab Emirates Population (2022)", www.worldometers.info 
  9. thedigitalphilatelist (८ जनवरी २०२१), "United Arab Emirates", The Digital Philatelist (en-AUमा), अन्तिम पहुँच ८ जुलाई २०२१ 
  10. "Production of Crude Oil including Lease Condensate 2016" (CVS download), U.S. Energy Information Administration, अन्तिम पहुँच २७ मे २०१७ 
  11. U.S. Energy Information Administration, International Energy Statistics, accessed 17 January 2019.
  12. "United Arab Emirates profile", BBC News, १४ नोभेम्बर २०१२। 
  13. "IMF Data Mapper", Imf.org, अन्तिम पहुँच १२ फेब्रुअरी २०१६ 
  14. Augustine, Babu Das (१ जनवरी २०१८), "New era in UAE as VAT takes effect", GulfNews, अन्तिम पहुँच १२ जुलाई २०१८ 
  15. "UAE History & Traditions: Pearls & pearling", UAEinteract, मूलबाट ६ फेब्रुअरी २०१६-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच १२ फेब्रुअरी २०१६ 
  16. Heard, David (२०१३), "From Pearls to Oil", Motivate (UAE), पृ: 41–42, आइएसबिएन 978-1860633119 
  17. "Al Khaleej News Paper", मूलबाट ३ अगस्ट २००८-मा सङ्ग्रहित। 
  18. "Trucial States Council until 1971 (United Arab Emirates)", Flags of the World, मूलबाट २९ अप्रिल २०११-मा सङ्ग्रहित। 
  19. Heard, David (२०१३), "From Pearls to Oil", Motivate (UAE), पृ: 413–416, आइएसबिएन 978-1860633119 
  20. "Middle East | Country profile: United Arab Emirates", BBC News, ११ मार्च २००९। 
  21. Gornall, Jonathan (२ डिसेम्बर २०११), "Sun sets on British Empire as UAE raises its flag", The National, Abu Dhabi। 
  22. "History the United Arab Emirates (UAE) – TEN Guide", Guide.theemiratesnetwork.com, ११ फेब्रुअरी १९७२, मूलबाट ८ जुन २००९-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच २३ जुन २००९ 
  23. "Bahrain – Independence", Country-data.com। 
  24. Smith, Simon C. (२००४), Britain's Revival and Fall in the Gulf: Kuwait, Bahrain, Qatar, and the Trucial States, 1950–71, Routledge, पृ: ६४, आइएसबिएन 978-0-415-33192-0 
  25. "Trucial Oman or Trucial States – Origin of Trucial Oman or Trucial States | Encyclopedia.com: Oxford Dictionary of World Place Names". Encyclopedia.com. http://www.encyclopedia.com/doc/1O209-TrucialOmanorTrucialStats.html. 
  26. De Butts, Freddie (१९९५), Now the Dust Has Settled, Tabb House, पृ: २२८, आइएसबिएन 978-1873951132 
  27. "International Relations Abdullah Mohamed Al Maainah", Czech Gulf Business Council, १२ मार्च २०१८, मूलबाट २५ मार्च २०१९-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच २५ मार्च २०१९ 
  28. "UAE Government: Political system", UAEinteract, मूलबाट १३ फेब्रुअरी २०१६-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच १२ फेब्रुअरी २०१६ 
  29. "UAE Government: Political system", UAEinteract, मूलबाट १३ फेब्रुअरी २०१६-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच १२ फेब्रुअरी २०१६ 
  30. "UAE", Arabruleoflaw.org, मूलबाट ३ मे २०१९-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच १२ फेब्रुअरी २०१६ 
  31. UAE federal eGovernment, "Service Channels – The UAE Government Official Portal", अन्तिम पहुँच ८ सेप्टेम्बर २०१४ 
  32. "دليل أعمال نظام مجلس الوزراء", United Arab Emirates Cabinet, जनवरी २०१०। 
  33. "Monthly ranking of women in national parliaments", ipu.org, Switzerland: Inter-Parliamentary Union, अन्तिम पहुँच १९ फेब्रुअरी २०२२ 
  34. "Monthly ranking of women in national parliaments", ipu.org, Switzerland: Inter-Parliamentary Union, अन्तिम पहुँच १९ फेब्रुअरी २०२२ 
  35. "Proportion of women parliamentarians worldwide reaches 'all-time high'", UN.org, United Nations, ५ मार्च २०२१, अन्तिम पहुँच १९ फेब्रुअरी २०२२ 
  36. "UAE's tolerance model has 'potential to become a global movement for good': Sheikh Nahyan", Emirates News Agency, ४ फेब्रुअरी २०१९। 
  37. "This Country Just Appointed a Minister Of Happiness", Fortune.com, १० फेब्रुअरी २०१६। 
  38. "An Inside Look at the First Nation With a State Minister for Artificial Intelligence", Futurism.com, ११ डिसेम्बर २०१७। 
  39. "Ministry of Possibilities", U.AE, २४ सेप्टेम्बर २०१९। 
  40. "Mohammed bin Rashid Launches 'Ministry of Possibilities' to Develop Radical Solutions for Government's Key Challenges", UAE Cabinet, २०२०। 
  41. "Women shining in new UAE Cabinet – Khaleej Times", www.khaleejtimes.com, अन्तिम पहुँच ११ फेब्रुअरी २०१६ 
  42. "Why Ministries for Happiness, Tolerance, Youth and the Future?", United Arab Emirates Cabinet। 
  43. "The Federal National Council", U.AE, ३ फेब्रुअरी २०२०। 
  44. "UAE Federal e-Government Portal", Government.ae, मूलबाट २७ अक्टोबर २००५-मा सङ्ग्रहित। 
  45. Sheikh Khalifa: UAE's Federal National Council to be 50 per cent women The National, 8 December 2018
  46. "The evolution of Emirati foreign policy (1971–2020): The unexpected rise of a small state with boundless ambitions", SciencesPo, २०२०। 
  47. "King Hamad hails strong Bahrain-UAE ties in meeting with Abu Dhabi crown prince", Saudi Gazette, ३ अगस्ट २०२१। 
  48. "Strong bilateral relations serve the strategic interests of both China and the UAE", The National 
  49. "Egypt and U.A.E. Relations", Egypt State Information Service Sis.gov.eg, मूलबाट ९ जनवरी २००९-मा सङ्ग्रहित। 
  50. "France strengthens its bond with UAE", The National, १९ डिसेम्बर २००८। 
  51. "India-UAE Relations: Poised to Climb to New Heights", Middle East Institute, २३ मार्च २०२१। 
  52. "Jordan-UAE ties a 'strong guarantor' for security, peace — ambassador", The Jordan Times, १२ अप्रिल २०२१। 
  53. "UAE FM terms ties with Pakistan "unique case in Arab-Asian relations"", Tribune, २० डिसेम्बर २०२०। 
  54. "Why the Relationship Between Russia and the United Arab Emirates is Strengthening", Responsible Statecraft, २४ जनवरी २०२०। 
  55. The New Yorker (२ अप्रिल २०१८), "A Saudi Prince's Quest to Remake the Middle East" 
  56. "US states play 'critical' role in widening bilateral ties with the UAE", Arabian Business, १६ मे २०२१। 
  57. "Konfliktbarometer 2001", मूलबाट २९ फेब्रुअरी २००८-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच १ जुन २०१६ . Heidelberger Institut für Internationale Konfliktforschung
  58. "Relations with UAE get wider, deeper", Pakistan Observer, २६ नोभेम्बर २००८, मूलबाट २६ जुन २००९-मा सङ्ग्रहित। 
  59. "UAE to restore Qatar trade and travel links 'within a week' after row ends", BBC, ७ जनवरी २०२१। 
  60. "Israel and UAE strike historic deal", BBC News (en-GBमा), १३ अगस्ट २०२०, अन्तिम पहुँच १३ अगस्ट २०२० 
  61. "With President Trump's help, Israel and the United Arab Emirates reach historic deal to normalize relations", Reuters (अङ्ग्रेजीमा), १३ अगस्ट २०२०, अन्तिम पहुँच १३ अगस्ट २०२० 
  62. Staff, Toi (१६ सेप्टेम्बर २०२०), "Full text of the Abraham Accords signed by Israel, the UAE and Bahrain", The Times of Israel, अन्तिम पहुँच १० अक्टोबर २०२० 
  63. "Criminal Law of Dubai", lawyersuae.com, २३ अक्टोबर २०१२। 
  64. "المشارق", al-shorfa.com, मूलबाट १९ डिसेम्बर २०१४-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच १५ फेब्रुअरी २०१५ 
  65. No dancing in public: Dubai. Arab News (15 March 2009). Retrieved 26 November 2015.
  66. ६६.० ६६.१ ६६.२ ६६.३ "United Arab Emirates – Economic, Social, and Institutional Analysis – Empyrean Advisors", www.empyrean-advisors.com, अन्तिम पहुँच २७ सेप्टेम्बर २०१९ 
  67. ६७.० ६७.१ "UAE's economy growth momentum set to pick up", Khaleej Times, २७ डिसेम्बर २०१३, मूलबाट ४ जनवरी २०१४-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच ५ जनवरी २०१४ 
  68. "Value Added Tax (VAT) - The Official Portal of the UAE Government", u.ae (अङ्ग्रेजीमा), अन्तिम पहुँच २०२२-११-२८ 
  69. उद्दरण त्रुटी: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named tdb
  70. "Dubai Ranks Fifth Among Top Global Destinations For Travellers", Gulf Business, १० जुलाई २०१४, मूलबाट १७ अक्टोबर २०१५-मा सङ्ग्रहित, अन्तिम पहुँच ४ फेब्रुअरी २०१६ 
  71. "Infrastructure in the United Arab Emirates (UAE)", The Prospect Group 
  72. "UAE yearbook 2009", Slideshare.net, १३ अप्रिल २००९। 
  73. ७३.० ७३.१ ७३.२ "Topic: Tourism industry of the UAE", Statista (अङ्ग्रेजीमा), अन्तिम पहुँच ३१ जुलाई २०२१ 
  74. "UAE Offers 5-Year Tourist Visa as Neighbors Vie for Visitors", Business Live Middle East, ७ जनवरी २०२०, अन्तिम पहुँच ७ जनवरी २०२० 
  75. Anderson, Elizabeth (२७ जनवरी २०१५), "Dubai Overtakes Heathrow To Become World's Busiest", The Telegraph, अन्तिम पहुँच १२ फेब्रुअरी २०१५ 
  76. "Getting a driving licence – The Official Portal of the UAE Government", u.ae (अङ्ग्रेजीमा), अन्तिम पहुँच ३ अगस्ट २०२१ 
  77. "United Arab Emirates", OpenNet Interactive 
  78. "UAE telecom market grows with competition | Mobile telecomms report", Ameinfo.com, मूलबाट १४ डिसेम्बर २०१४-मा सङ्ग्रहित। 
  79. "UAE reports high website censorship", The National Newspaper, १२ जुन २००९। 
  80. Khaleej Times (१७ फेब्रुअरी २०१९), "UAE ready for fast lane with 5G in 2019" 

बाह्य कडीहरूसम्पादन

यो पनि हेर्नुहोस्सम्पादन

ढाँचा:United Arab Emirates topics

ढाँचा:Organisation of Islamic Cooperation

ढाँचा:OPEC ढाँचा:Gulf Cooperation Council ढाँचा:Monarchies