बझाङ बाइसी राज्य थियो।

बझाङ राज्य
विसं १५०३–विसं १८४८
Bajhang district location.png
राजधानीव्यासीकोट दरबार
सरकारराजतन्त्र
राजा 
इतिहास 
• स्थापना
विसं १५०३ विसं १५०३
• विलयकाल
विसं १८४८ विसं १८४८
अचेलबझाङ जिल्ला
  1. ...

नामाकरणसम्पादन

इतिहाससम्पादन

बझाङ राज्यको स्थापना १५०३ मा भएको थियो ।

वि सं १८४८ मा नेपालसँग आश्रय सन्धी गरेको हुँदा वार्षिक रू ५०१/- सिर्तो तिर्ने गरी रजौटा थमौती भएको थियो ।

श्री ५ महेन्द्रबाट विसं २०१७ मा राज्य रजौटा ऐन, २०१७ लागू गरियो । राज्य रजौटा ऐन, २०१७ र राज्य अदालत उन्मूलन ऐन, २०१७ लागू भएपछि सबै राज्यहरू खारेज भएका थिए । यद्यपि राज्य रजौटा ऐनले सल्यान, बझाङ, जाजरकोट, मुस्ताग, भिर्कोट, माल्नेटा, दर्ना गरी १७ रजौटालाई मान्यता दिएको थियो ।[१]

बझाङ काण्डसम्पादन

बझाङी युवराज ओमजंगबहादुर सिंहले इलाका अदालतको विरोध गरेका थिए । राज्य अदालत कायमै राख्नुपर्ने उनको माग थियो । इलाका अदालत गठन पछि बझाङमा न्यायाधिश उत्तमकुमार पोखरेल आएका थिए । तर बझाङ पुगेका न्यायाधीश पोखरेललाई ओमजंगबहादुरले असहयोग गरेका थिए । ओमजंगले राज्य अदालतका कागजात न्यायाधीश पोखरेललाई नबुझाई बझाङ, झुटेडाको ज्यान मुद्दामा सिंह आफैँले फैसला गरेका थिए ।

राज्यको चौकिल्लासम्पादन

पूर्व तर्फ बाजुरा, सान्नी, जुम्ला राज्य

पश्चिम तर्फ डोटी राज्य

दक्षिण तर्फ थलहरा राज्य

उत्तरतर्फ तिब्बतको खोजरनाथ पुस्तक्याढुङ्गा र मानसरोवर

राजाको वंशसम्पादन

राजाको वंशावलीसम्पादन

चित्र राजा राज्यकाल सुरु राज्यकाल अन्त्य कैफियत
शक्तिसिंह सस्थापक

विसं १५०३

सुजानसिंह
भाउसिंह
भीमसिंह
पृथ्वीसिंह
जितारीसिंह
इन्द्रसिंह
दिलीपसिंह
महेन्द्रसिंह
१० रतनीसिंह
११ कल्याणसिंह
१२ अमरसिंह
१३ समुद्रसिंह
१४ रघुनाथसिंह
१५ गजराजसिंह
१६ भूपेन्द्रसिंह
१७ विक्रमबहादुरसिंह
१८
 
जयपृथ्वीबहादुर सिंह
१९ देवीजङ्गबहादुरसिंह
२० रामजङ्गबहादुरसिंह
२१ ॐजङ्गबहादुरसिंह
२२ ईश्वरीजङ्गबहादुरसिंह माननीय न्यायाधीश
२३ दीपकजङ्गबहादुरसिंह २०३० वैशाख २५ [२]
२४ विनोदविक्रमसिंह २०६५ जेठ १५ सम्म श्री ५ ज्ञानेन्द्रका भान्जा

वार्षिक आम्दानीसम्पादन

धुरीकर ६००० का अतिरिक्त ३६ कर, तिब्बतको व्यापार र खनिजको कर गर्दा वार्षिक २५००० भन्दा बढी आय थियो ।

सन्दर्भ सामग्रीहरूसम्पादन