दासप्रथा भनेको मान्छेलाई किनबेच गरी काममा लगाउने पुरानो सामन्ती प्रथा हो । [१]

इतिहाससम्पादन

दासप्रथा मानव समाजको एउटा अपरिहार्य अवस्था थियो । यसको जन्म तत्कालीन उत्पादक शक्तिहरूको आवश्यकताहरूको अनुकूल थियो । दास समाजमा युद्धबन्दीहरूलाई सामूहिक रूपमा मृत्युदण्ड दिइँदैनथ्यो । त्यसको बदलामा उनीहरूलाई काम गराउनका निम्ति जीवित राखिने गर्थ्यो । यो उत्पादनको विकासमा सहायक थियो । दासमालिकसँग ठूलो मात्रामा उत्पादनका साधन र श्रम विद्यमान हुनाले ठूलो परिमाणमा उत्पादन र सहकार्यलाई सङ्गठित गर्न सम्भव भयो ।

दासप्रथा बिगतका केही समय धेरै समाजमा बैध थियो, तर अहिले सबै देशहरूमा यो गैरकानुनी छ।[२][३] आधिकारिक रूपमा दासप्रथा अन्त्य गर्ने अन्तिम देश मौरिटानिया थियो जहाँ १९८१ मा दासप्रथा अन्त्य भयो। अहिले पनि अनुमानित ४.०३ करोड मानिसहरु आधुनिक दास भएको मानिन्छ।[४] आधुनिक दास किनबेच को सबैभन्दा प्रचलित रुप भनेको मानव बेचबिखन हो। अन्य क्षेत्रमा दासप्रथा (वा बेगार) कमलरी, अझै चलिरहेको छ,[५] कमैया,यौन दासत्व घरेलु कामदार kept in captivity, certain adoptions in which children are forced to work as slaves, बाल सैनिक, and जबर्जस्ती बिबाहको रुपमा बालबालिका हरु दासको रूपमा काममा लगाइएका छन्.[६]

सन्दर्भसम्पादन

  1. नेपाली बृहत् शब्दकोश (काठमाडौँ: नेपाल प्रज्ञा-प्रतिष्ठान, २०७५) ।
  2. Kevin Bales (२००४), New Slavery: A Reference Handbook, ABC-CLIO, पृ: ४, आइएसबिएन 978-1-85109-815-6, अन्तिम पहुँच फेब्रुअरी ११, २०१६ 
  3. White, Shelley K.; Jonathan M. White; Kathleen Odell Korgen (२०१४), Sociologists in Action on Inequalities: Race, Class, Gender, and Sexuality, Sage, पृ: ४३, आइएसबिएन 978-1-4833-1147-0 
  4. "Findings Global Slavery Index 2016", २०१६, अन्तिम पहुँच २ फेब्रुअरी २०१८ 
  5. उद्दरण त्रुटी: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named newint
  6. "Religion & Ethics – Modern slavery: Modern forms of slavery", BBC, जनवरी ३०, २००७, अन्तिम पहुँच जुन १६, २००९