वसन्त (कविता)

वसन्त सिद्धिचरण श्रेष्ठद्वारा वंशस्त छन्दमा रचिएको कविता हो । कवितामा वसन्त ऋतुको महिमा र विशेषता उल्लेख गर्न खोजिएको छ । कवितामा वसन्त ऋतुको सुन्दरता, प्रकृति प्रेमको चित्रण र प्रकृतिलाई सहयोगीको रूपमा वर्णन गरिएको छ ।


समस्त माधुर्य लिएर साथमा

छरेर सौन्दर्य विशाल विश्वमा

बसन्त मेरो हितमा निमग्न भो

अहो!छ कस्तो रस-रागयुक्त यो!

नवीनता नाच्दछ पुष्प-पुञ्जमा

कुहू-कुहू कोकिल बोल्दछ कुञ्जमा

प्रमोदले हृद्तल पार्छ शीतल

वसन्त मेरै हितमा छ तत्पर।

नचाइ चारैतिर पल्लवी द्रुम

बिछाइ नाना थरिका नयाँ तृण

वसन्त मेरो कति गर्छ स्वागत

अहो!अहो!!सुन्दर यो सजावट

(यो कविता वंशस्त छन्दमा छ)

सन्दर्भ सामग्रीहरूसम्पादन

बाह्य कडीहरूसम्पादन

यो पनि हेर्नुहोस्सम्पादन